De herinneringen blijven fel.
Ik, die in mijn jongensdromen
desnoods tot aan de poorten van de hel
had willen gaan, ik was niet in te tomen.
Voor deze mens wilde ik sterven,
tot aan het einde bij Hem zijn,
maar angst deed deze droom bederven:
een felle doodsangst kreeg mij klein.
In een waas zag ik mensen en vuren.
Ik ontvluchtte de drukte, zocht eenzaamheid,
bleef maar rennen door de nachtelijke uren
vol woede en angst, daarna zelfverwijt.
De zon ging onder in een bloedig rood.
Wie ik had willen zijn is dood.
2004
Kunstwerk: "Chaos" :: Evan Buitenwerf
(Dit gedicht werd gepubliceerd op de website www.chroom.net/terwier/paasgedicht.htm)